Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Wszystko co nie pasuje do innych merytorycznych działów.

Moderatorzy: Anette28, Moderatorzy

ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
Linda123
Aktywny ✽✽✽
Posty: 652
Rejestracja: 30 kwie 2007, 15:54
Choroba: CD
województwo: mazowieckie
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: Linda123 » 19 wrz 2008, 12:11

Ja chyba tak mam. Przy stresie reaguje natychmiast biegunkami. Biore też od czasu do czasu debridat, kótry pomaga. I mimo remisji Crohna może czasem zdażyć mi się niespodzianka np. po nerwowym dniu w pracy. Jeżeli stres jest dłuższy i długotrwały to robi się już nie ciekawie i muszę biec do lekarza, bo zbliża sie zaostrzenie.


ps. Generalnie IBS lekarze u mnie olewają, leczą tylko Crohna. Ale sama wiem, że leki typowe na IBS mi pomagają i to bardzo. Natomiast przy typowym zaostrzeniu nie służą mi one.
biore: pentasa 2x2, sulfasalazyna 1x2
IBS u dziecka

Awatar użytkownika
Linda123
Aktywny ✽✽✽
Posty: 652
Rejestracja: 30 kwie 2007, 15:54
Choroba: CD
województwo: mazowieckie
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: Linda123 » 19 wrz 2008, 12:48

Żabciu a brała tribuks lub duspatalin?

Bo z kolei mi wyżej wymienione leki nie pomagają tylko debritat. A niektórym debridat nie pomaga. Z tym IBS-em to troche jest przewalone.

[cytat usunięty na prośbę użytkownika]

nie głupi pomysł, u nie diagnoza IBS była w 2000 roku a Crohn w 2007, chociaż IBS diagnozowali bez kolonki, na podstawie wyników krwi i kału
biore: pentasa 2x2, sulfasalazyna 1x2
IBS u dziecka

Awatar użytkownika
ranka
Mistrzunio ❃❃❃
Posty: 3958
Rejestracja: 18 gru 2005, 17:53
Choroba: CU
województwo: pomorskie
Lokalizacja: 3 city
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: ranka » 19 wrz 2008, 13:22

kazda niemal prawie osoba przy stresie reaguje biegunkami i to jest normalne - nie jest to IBS.

wg mojej wiedzy nie mozna miec tego i tego.
bo juz same wytyczne rozpoznania IBS, wykluczaja chorobe jelit i odwrotnie.

IBS mozna rozpoznac wtedy, kiedy nie ma rozpoznanej choroby innej jelit.
Obrazek

genus
Początkujący ✽✽
Posty: 378
Rejestracja: 26 lis 2007, 10:04
Choroba: niesklasyfikowane NZJ
województwo: -- poza Polską --
Lokalizacja: Poznan

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: genus » 19 wrz 2008, 14:22

Myślę, że jeśli ktos ma chore jelita, to moga one z tego względu być "nadwrażliwe", i reagować tak jak w IBS na niekorzystne bodźce, stres, itp. ale jest to jeden z objawów towarzyszących stanowi zapalnemu, a nie IBS sam w sobie, przecież przy IBS z definicji nie może być mowy o stanie zapalnym.

Awatar użytkownika
Linda123
Aktywny ✽✽✽
Posty: 652
Rejestracja: 30 kwie 2007, 15:54
Choroba: CD
województwo: mazowieckie
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: Linda123 » 19 wrz 2008, 15:19

Czyli chyba wniosek z tego mam co piszecie taki: Początek choroby rok 2000 przeszło po kilku miesiącach leczenia debridatem i metronidazolem. A teraz to jelitka zrobiły sie nadwrażliwe i każda pierdółka emocjonalna to kibelek :razz: .
biore: pentasa 2x2, sulfasalazyna 1x2
IBS u dziecka

Awatar użytkownika
ranka
Mistrzunio ❃❃❃
Posty: 3958
Rejestracja: 18 gru 2005, 17:53
Choroba: CU
województwo: pomorskie
Lokalizacja: 3 city
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: ranka » 19 wrz 2008, 15:23

wiesz praktycznie u kazdego w stresie jest biegunka :)
Obrazek

Awatar użytkownika
montan
Początkujący ✽✽
Posty: 187
Rejestracja: 30 sie 2007, 17:13
Choroba: w trakcie diagnozy
województwo: wielkopolskie
Lokalizacja: Pozanń
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: montan » 19 wrz 2008, 15:39

Ja mam spastyczne jelito grube = ibs, i do tegoz przewezenia w cienkim co wsakzuje na crohna... zanim zalapalem crohna to ibs juz mialem od dziecka. Znam lekarza który twierdzi że nie leczone ibs moze sie przekształcić w crohna/cu.
Ps moja morfologa ob crp jest super a stolce starsznie cienkie + biegunki i jelito boli...
Mam tylko plt 150 i lym% 60 i jak tu tłumaczyć ludzią że choruje... :neutral:
Dolina . . .

Awatar użytkownika
Joanna505
Początkujący ✽✽
Posty: 121
Rejestracja: 08 lip 2008, 22:32
Choroba: CD
województwo: małopolskie
Lokalizacja: Kraków

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: Joanna505 » 19 wrz 2008, 18:26

Z tego co zatem pisze Raneczka, lekarze poiwinni bardo uważać z diagnozą IBS jeśli nie ma 100% pewnosci, że jelita są ok...

Nie ma szeregu badań, nie ma IBS :razz: .
Joanna
Witam Cię

Awatar użytkownika
Joanna505
Początkujący ✽✽
Posty: 121
Rejestracja: 08 lip 2008, 22:32
Choroba: CD
województwo: małopolskie
Lokalizacja: Kraków

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: Joanna505 » 19 wrz 2008, 19:33

Ja sama byłam świadkiem, kiedy dziewuszce z CU (ostrym; podleczonym) lekarka powiedziała, że ma pani też IBS... i to Jej napisano w karcie. Przyczyną było to, że pacjentka powiedziała lojalnie, iż w sytuacjach stresowych często reaguje biegunką... T tyle.
Ostatnio zmieniony 20 wrz 2008, 14:28 przez Joanna505, łącznie zmieniany 1 raz.
Joanna
Witam Cię

papryczkaa
Debiutant ✽
Posty: 27
Rejestracja: 09 sie 2008, 22:10
Choroba: nie ustalono
województwo: opolskie
Lokalizacja: Opole

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: papryczkaa » 20 wrz 2008, 16:08

Umnie jakieś 2 lata temu stwierdzono IBS ,miałam kolonoskopie - niby wszystko w normie w hist-pacie microscopic colitis i ileum terminale trudne do oceny, morfologia nie najlepsza, testu na krew utajoną podobno nie trzebabylo robić bo i po co "na chorą nie wygladałam" - słowa lekarki podobno z długoletnim doświadczeniem a zaparcia i biegunki na przemian to ma większość społeczeństwa. Krew widoczna na papierze toaletowym to były rzekome hemoroidy, których kolonoskopia nie potwierdziła. Zaczęłam więc szukać porady u innych specjalistów przsetałam też informować ich o IBS bo wszystkie dolegliwości które w między czasie się pojawiły przypisywali nerwom- zgaga, wymioty, nudności, dziwne- piekące bóle brzucha itd. W końcu trafiłam na swojego obecnego lekarza opisałam swoje objawy , powiedziałam też o ibs a pan doktor do mnie: "a dlaczego pani nie miała jeszcze gastroskopii? To, że nie ma zmain w jelicie grubym-kolonoskopia nie oznacza,że to nie jest choroba zapalna. Mowę mi trochę odjęło a z drugiej str przecież ja się na tym nie znam. Aktualnie (pisałam już o tym na forum) posiadam zapalenie żołądka chociaż lekarz zastanawia się też nad cd wiec czeka mnie jeszcze kilka badań.
Wg mnie IBS jest często taką diagnozą na odczep się.Może rzeczywiście jest tak,że IBS to wstęp do czegoś poważniejszego coś w stylu wiadomości od flaczków : zajmij się nami poważnie bo jeszcze damy Ci popalić.
No to się rozpisalam :oops:

papryczkaa
Debiutant ✽
Posty: 27
Rejestracja: 09 sie 2008, 22:10
Choroba: nie ustalono
województwo: opolskie
Lokalizacja: Opole

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: papryczkaa » 21 wrz 2008, 12:43

Też tego nie rozumiem... Napisałam,że w normie bo taką informację uzyskałam od lekarzy.
Podobno microscopic colitis nie jest niczym nadzwyczajnym i może występować przy IBS a nawet jeśliby się uprzeć to mikroskopowe zapalenie w hist-pat może wyjść u osoby bez żadnych objawów chorobowych.
Na wypisie ze szpitala mam napisane: obserwacja w kierunku choroby zapalnej jelita grubego negatywna.

Awatar użytkownika
ranka
Mistrzunio ❃❃❃
Posty: 3958
Rejestracja: 18 gru 2005, 17:53
Choroba: CU
województwo: pomorskie
Lokalizacja: 3 city
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: ranka » 21 wrz 2008, 13:39

Kochana papryczko i lekarze papryczki tez:
Poczytajcie :)

Mikroskopowe zapalenie jelita grubego (MZJG) stanowi ważną przyczynę przewlekłej biegunki i nie jest tak rzadkim problemem, jak do niedawna powszechnie przypuszczano, nie doceniając potrzeby harmonijnej i wnikliwej współpracy między klinicystą, endoskopistą i histopatologiem. Współpraca ta bowiem stanowi podstawę prawidłowej diagnozy i dzięki niej przed 30 laty Lindstrom po raz pierwszy opisał przypadek pacjenta z przewlekłą biegunką, bez makroskopowych odchyleń w badaniu endoskopowym, natomiast z widoczną pod mikroskopem pogrubiałą warstwą kolagenu pod nabłonkiem w pobranych wycinkach [1]. W 1980 r. Read i wsp. sformułowali termin mikroskopowe zapalenie jelita grubego do opisania pacjentów cierpiących na przewlekłą wodnistą biegunkę, niewykazujących zmian endoskopowych, lecz ze stwierdzanymi w badaniu histopatologicznym naciekami zapalnymi [2]. W zależności od uwidocznionych zmian mikroskopowych grupa MZJG obejmuje 3 rodzaje zapalenia: • kolagenowe zapalenie jelita grubego (KZJG), w którym występuje pogrubienie podnabłonkowej warstwy kolagenu powyżej 10 µm (przy normie 3–7) z ogólnym wzrostem liczby komórek zapalnych, w tym limfocytów w blaszce właściwej; • limfocytowe zapalenie jelita grubego (LZJG), w którym występuje zwiększona liczba limfocytów śródnabłonkowych (ponad 20 na 100 komórek nabłonkowych) oraz towarzyszący wzrost liczby komórek zapalnych w blaszce właściwej, ale bez pogrubienia warstwy kolagenu;
• nieokreślone mikroskopowe zapalenie jelita grubego (NMZJG), w którym brak pogrubienia warstwy kolagenu, występują nacieki komórek zapalnych oraz limfocyty, lecz w liczbie mniejszej niż 20/100 komórek nabłonka oraz nie stwierdza się żadnego z konwencjonalnych kryteriów rozpoznawania zwykłych postaci nieswoistych chorób zapalnych jelit (wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ani choroby Leśniowskiego-Crohna) [3]. Bardzo istotny z punktu widzenia diagnostycznego jest fakt, że zmiany histopatologiczne dotyczą całego jelita grubego, mogą być najbardziej nasilone w prawej połowie okrężnicy, a nawet można je stwierdzić w końcowym odcinku jelita cienkiego. Istnieją sprzeczne poglądy na to, czy opisane powyżej zmiany histopatologiczne charakteryzują różne choroby określone wspólnie mianem mikroskopowego zapalenia jelit, czy też są to różne formy tego samego schorzenia? Wątpliwości te wynikają m.in. z faktu, że w różnych biopunktatach od tego samego pacjenta można stwierdzać pogrubienie warstwy kolagenu w jednym obszarze, a w innym jego brak, natomiast z obecnością zwiększonej liczby limfocytów śródnabłonkowych [4]. Jeszcze inne rozważania dotyczą hipotezy, że mikroskopowe zapalenie jelita grubego może być stanem poprzedzającym nieswoistą chorobę zapalną jelit lub następującym po niej, lecz prawdziwy związek pomiędzy nimi nie został jeszcze ustalony [5, 6].
Epidemiologia
Pomimo zrozumiałych trudności w ocenie częstości występowania i zachorowalności na MZJG opartej na ocenie kolonoskopowej, a zwłaszcza histopatologicznej oraz świadomości, że wiele przypadków zostaje przeoczonych, w latach 90. XX w. ustalono, że kolagenowe zapalenie okrężnicy występuje z częstością od 0,6 do 5,2 przypadków na 100 tys. osób rocznie, zaś zapalenie limfocytowe – od 3,7 do 4,0 przypadków na 100 tys. osób rocznie, z tendencją wzrostową [7]. Średnia wieku chorych wynosi ok. 55 lat, z przewagą kobiet, zwłaszcza w przypadku zapalenia kolagenowego, gdzie współczynnik kobiety/mężczyŸni waha się od 4,8:1 do 9,0:1. Wśród pacjentów z zapaleniem limfocytowym różnica ta jest mniejsza i współczynnik wynosi odpowiednio od 2,7:1 do 5,0:1 [7].

Patogeneza
Etiologia i patogeneza zapalenia mikroskopowego jelita grubego, tak jak klasycznych nieswoistych chorób zapalnych jelit, pozostaje niewyjaśniona. Zważywszy na przewagę płci żeńskiej w obu postaciach choroby, nasuwa się hipoteza wpływu hormonalnego lub etiologia autoimmunologiczna, za którą dodatkowo przemawia współistnienie schorzeń tarczycy, reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby trzewnej czy cukrzycy. Związek z chorobami autoimmunologicznymi manifestuje się najsilniej w zapaleniu kolagenowym, gdzie współistnienie to sięga 24% [3]. Istnieje jednak wiele innych propozycji prób wyjaśnienia etiopatogenezy MZJG. Jedna z nich rozpatruje rolę czynników infekcyjnych, w tym Clostridium difficile, Yersinia, a nawet Helicobacter pylori jako przyczyny pierwotnego uszkodzenia ściany jelita i ekspozycji na toksyny zawarte w kale i na bliżej niezdefiniowane antygeny [4, 7, 8]. Publikowano również wyniki badań, które sugerują rolę Escherichia coli w patogenezie limfocytowego zapalenia [9]. Innym czynnikiem uczestniczącym w etiopatogenezie MZJG mogą być niektóre leki. Dane z literatury donoszą o związku z zażywaniem simwastatyny, flutamidu, tiklopidyny [10], niektórych inhibitorów pompy protonowej [11, 12], lecz najczęstsze są doniesienia o powiązaniu wystąpienia objawów choroby ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Już podczas zbierania wywiadów lekarskich u pacjenta z przewlekłą biegunką informacja o przyjmowaniu preparatów z tej grupy leków jest bardzo pomocna i może nasuwać podejrzenie MZJG. W jednym z największych dotychczas przeprowadzonych badań w Wielkiej Brytanii przedstawiono mocną sugestię związku między stosowaniem NLPZ a mikroskopowym zapaleniem jelita grubego u 36% pacjentów, niezależnie od typu MZJG, natomiast interesujące jest, że w tym badaniu u wszystkich pacjentów z rozpoznanym MZJG w wywiadach udokumentowano stosowanie NLPZ [3]. Również wcześniejsze badania Wanga i wsp. potwierdzają, że MZJG jest jednostką heterogenną, a 50% pacjentów z tej grupy przyjmowało NLPZ w chwili rozpoznania [13]. NLPZ są lekami szeroko stosowanymi i obarczonymi licznymi działaniami niepożądanymi zarówno w obrębie górnego, jak i dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Postuluje się, że leki z tej grupy, być może podobnie jak toksyny lub metabolity bakteryjne, powodują wzrost przepuszczalności bariery nabłonka jelitowej błony śluzowej, co umożliwia antygenom czy toksynom ze światła jelita wywoływać reakcje ze strony układu immunologicznego [4]. Wśród czynników etiopatogenetycznych MZJG rozpatrywane są również zaburzenia wchłaniania kwasów żółciowych, potwierdzenie tej teorii wymaga dalszych badań.
Opisano również przypadki rodzinnego występowania MZJG, a hiszpańscy autorzy wykazali związek mikroskopowego limfocytowego zapalenia jelita grubego z haplotypem HLA-DQ2, co jednak wymaga dalszych potwierdzeń [14, 15].
Obraz kliniczny
Dominującym objawem mikroskopowego zapalenia jelita grubego jest wodnista biegunka, występująca zarówno w dzień, jak i nocą, z różną częstością wypróżnień, od kilku do 30 na dobę, kurczowymi bólami brzucha, niekiedy z nagłym parciem i nieotrzymaniem stolca, bębnicą, osłabieniem. Może występować umiarkowany, rzadziej znaczny ubytek masy ciała, choć nie obserwuje się cech odwodnienia. Można okresowo obserwować kilkudniowe przerwy w dolegliwościach. U ok. 10% pacjentów może współwystępować seronegatywne zapalenie stawów. Dolegliwości mają charakter przewlekły, stały lub nawracający, z niedługimi przerwami. Pod koniec ubiegłego roku amerykańscy autorzy opublikowali pierwsze badanie nad sezonowością występowania zaostrzeń zapalenia limfocytowego i stwierdzili, że mają one miejsce w miesiącach letnich [16]. Wbrew niektórym przekonaniom biegunka w przebiegu mikroskopowego zapalenia nie jest spowodowana zahamowaniem absorpcji, nawet złogi kolagenu nie są jej przyczyną. Masa stolca w MZJG koreluje raczej z nasileniem nacieku zapalnych komórek w blaszce właściwej błony śluzowej. Jak wykazują badania, biegunka w mikroskopowym zapaleniu ma charakter biegunki sekretorycznej [4, 17]. W badaniu przedmiotowym pacjentów nie stwierdza się istotnych odchyleń, ewentualnie umiarkowaną rozlaną tkliwość palpacyjną, bez patologicznych oporów ani objawów podrażnienia otrzewnej. Laboratoryjne badania dodatkowe zwykle są niecharakterystyczne. Można stwierdzać umiarkowaną niedokrwistość normocytową, eozynofilię w obrazie rozmazu białokrwinkowego, zaburzenia wchłaniania witaminy B12 i jej obniżony poziom w surowicy, nieco przyspieszone (do 40 mm/godz.) OB. U około połowy pacjentów mogą występować przeciwciała przeciwjądrowe, u ponad połowy w stolcu obecne są leukocyty. Z rzadszych odchyleń w badaniach stwierdzano podwyższenie składowych C3 i C4 dopełniacza oraz obecność czynnika reumatoidalnego [4].
Rozpoznanie
U pacjentów z MZJG badania obrazowe, takie jak wlew doodbytniczy z podwójnym kontrastem oraz badanie kontrastowe z enteroklizą, nie wykazują odchyleń od stanu prawidłowego. Również w badaniu kolonoskopowym nie stwierdza się makroskopowo istotnych dla rozpoznania zmian. Błona śluzowa na ogół ma wygląd prawidłowy, niekiedy może wykazywać niespecyficzne zaczerwienienie, obrzęk, rzadziej krwawienie kontaktowe. Prawidłowe rozpoznanie ustala histopatolog pod warunkiem, że klinicysta zasugeruje w skierowaniu podejrzenie MZJG, endoskopista pobierze biopunktaty z różnych okolic niezmienionej okrężnicy, również lub może przede wszystkim prawostronnej okrężnicy oraz zaznaczy potrzebę oceny w kierunku mikroskopowego zapalenia [18, 19]. W prawidłowym rozpoznaniu histopatologicznym istotne jest także rozprostowanie pobranych wycinków na bibule, gdyż zwinięte wycinki są niemiarodajne w ocenie mikroskopowej. W źle przygotowanych wycinkach nie można ocenić układu krypt, co stanowi istotny element różnicujący z nieswoistymi zapaleniami okrężnicy, jak np. wrzodziejące zapalenie czy choroba Crohna, ocenić intensywności komórkowych nacieków zapalnych ani obecności warstwy podnabłonkowego kolagenu. W niektórych przypadkach MZJG stwierdza się również zmiany mikroskopowe w wycinkach pobranych z końcowego odcinka jelita krętego podczas kolonoskopii [20, 21]. Raz jeszcze z dużą mocą należy podkreślić, że w przypadku podejrzenia colitis microscopica niezbędna jest ocena histopatologiczna wycinków pobranych z makroskopowo niezmienionej błony śluzowej z całej, a więc także prawostronnej okrężnicy, gdzie zmiany mikroskopowe występują najczęściej. Około 40% przypadków MZJG może zostać pominiętych przy ograniczeniu biopsji tylko do odcinka prostniczo-esiczego [19].
Leczenie
Po opublikowaniu kilku kontrolowanych prób leczenie mikroskopowych zapaleń jelit zmierza od empirycznego do opartego na faktach, chociaż dotychczasowe doniesienia literaturowe były w większości rezultatem niekontrolowanych obserwacji. Większa liczba doniesień dotyczy kolagenowego zapalenia okrężnicy. Średnio nasilone objawy można opanować, podając środki przeciwbiegunkowe jako leczenie pierwszego rzutu. Loperamid do skutecznego hamowania biegunki powinien być podawany w stosunkowo wysokich dawkach, 4 mg 3-krotnie w ciągu doby. Specjalne jednak miejsce w tej grupie terapeutycznej zajmuje zasadowy salicylan bizmutu podawany w liczbie 8 tabletek (po 262 mg) na dobę – autorzy publikują korzystne skutki takiego leczenia zarówno pod względem liczby stolców, jak i obrazu histopatologicznego [22]. W przypadku niepowodzenia leczenia pierwszego rzutu już na tym etapie amerykańscy autorzy zalecają terapię steroidami, stosując budesonid w dawce 9 mg na dobę przez 8 tyg., w celu zaindukowania remisji. W istocie wg dotychczasowych danych i doniesień z badań kontrolowanych z nadzorem histologicznym ten rodzaj terapii wydaje się najskuteczniejszy [23]. Jednakże rola budesonidu w leczeniu podtrzymujacym MZJG nie jest na razie ustalona. Jeśli chodzi o konwencjonalne steroidy, w badaniach retrospektywnych obejmujących 163 pacjentów u 82% chorych uzyskano pozytywną odpowiedź, podając prednizolon [24].
Pacjentom, którzy nie tolerują budesonidu czy konwencjonalnych steroidów lub na nie nie odpowiadają, można zalecać sulfasalazynę lub mesalazynę w dawkach takich, jak w klasycznych nieswoistych chorobach zapalnych jelit. Jednakże odsetek przypadków z udokumentowaną korzystną odpowiedzią przy stosowaniu mesalazyny wynosił 45%, zaś przy steroidach – 91% [3, 25]. Inne rzadziej przepisywane leki w MZJG to cholestyramina, metronidazol czy mepakryna (inhibitor metabolizmu kwasu arachidonowego) [3]. W przypadkach nawrotów po zastosowaniu podanych powyżej metod leczenia niektórzy autorzy proponują immunosupresję z podawaniem azatiopryny lub 6-merkaptopuryny [26]. W każdym przypadku, w którym udaje się ustalić związek występowania objawów choroby z jatrogennym czynnikiem, należy odstawić stosowany lek, w szczególności z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W przypadkach głównie kolagenowego zapalenia okrężnicy opornych na leczenie i przebiegających z ciężkimi objawami zaleca się rozważenie postępowania chirurgicznego w postaci jedno- lub dwulufowej ileostomii. Wykluczenie jelita grubego z pasażu indukuje poprawę kliniczną i histopatologiczną u większości takich pacjentów, choć po przywróceniu ciągłości przewodu pokarmowego dochodzi i do nawrotu objawów, i do nawrotu zmian mikroskopowych. W limfocytowym zapaleniu okrężnicy postępowanie chirurgiczne nie jest zalecane.
Rokowanie
Mikroskopowe zapalenie jelita grubego to choroba przewlekła, mająca też tendencję do nawrotów, nie prowadzi jednak ani do przedwczesnej śmierci, ani do kalectwa. Podobnie jak inne schorzenia z grupy nieswoistych chorób zapalnych jelit, ma tendencję do nawrotów. Do chwili obecnej nie stwierdzono jednakże zwiększonego względnego ryzyka rozwoju nowotworu złośliwego podczas 7-letniej obserwacji. Nie jest nawet zalecane monitorowanie pacjentów pod kątem rozwoju powikłań w postaci nowotworu złośliwego [27]. Samoistne ustępowanie dolegliwości i zmian mikroskopowych może dotyczyć ok. 1/3 chorych. Należy mieć na względzie, że mikroskopowe zapalenie jelita grubego to częstsza niż pierwotnie przypuszczano patologia, upośledzająca jakość życia pacjentów z przewlekłą biegunką. Chorzy ci często mylnie są kwalifikowani do grupy zaburzeń czynnościowych, czyli z biegunkową postacią zespołu jelita nadwrażliwego i nieskutecznie leczeni. Trzeba więc pamiętać o MZJG i dążyć do jego rozpoznawania, gdyż zapobiega to innym niepotrzebnym i nieskutecznym działaniom terapeutycznym, niepotrzebnym badaniom, określa grupę pacjentów do dalszych badań patogenetycznych oraz do dalszego poszukiwania skutecznych metod leczniczych.[/u]
Obrazek

papryczkaa
Debiutant ✽
Posty: 27
Rejestracja: 09 sie 2008, 22:10
Choroba: nie ustalono
województwo: opolskie
Lokalizacja: Opole

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: papryczkaa » 21 wrz 2008, 17:10

Dziękuję za informacje kochani :roll: chyba ktoś mnie w bambuko z tym IBS zrobił albo mam IBS i jeszcze jakiś organiczny bonus :neutral:

Awatar użytkownika
ranka
Mistrzunio ❃❃❃
Posty: 3958
Rejestracja: 18 gru 2005, 17:53
Choroba: CU
województwo: pomorskie
Lokalizacja: 3 city
Kontakt:

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: ranka » 21 wrz 2008, 17:15

jesli masz zapalenie mikroskopowe to nie masz IBS.
jedno wyklucza drugie.
Obrazek

papryczkaa
Debiutant ✽
Posty: 27
Rejestracja: 09 sie 2008, 22:10
Choroba: nie ustalono
województwo: opolskie
Lokalizacja: Opole

Re: Czy można mieć równocześnie NZJ i IBS?

Post autor: papryczkaa » 21 wrz 2008, 17:24

Należy mieć na względzie, że mikroskopowe zapalenie jelita grubego to częstsza niż pierwotnie przypuszczano patologia, upośledzająca jakość życia pacjentów z przewlekłą biegunką. Chorzy ci często mylnie są kwalifikowani do grupy zaburzeń czynnościowych, czyli z biegunkową postacią zespołu jelita nadwrażliwego i nieskutecznie leczeni. Trzeba więc pamiętać o MZJG i dążyć do jego rozpoznawania, gdyż zapobiega to innym niepotrzebnym i nieskutecznym działaniom terapeutycznym, niepotrzebnym badaniom, określa grupę pacjentów do dalszych badań patogenetycznych oraz do dalszego poszukiwania skutecznych metod leczniczych.[/u]
Chyba mogę się pod tym podpisać. Najgorszy jest fakt,że bez względu na to gdzie się jest jak jelitka chcą do :wc: to nie ma zmiłuj się :mad:

ODPOWIEDZ

Wróć do „Ogólnie o NZJ”